En Güzel Mutsuzluk Sözleri Uzun

En Güzel Mutsuzluk Sözleri Uzun Mesajlar Sevgiliye Mutsuzluk Sözleri Anlamlı Mutsuzluk Sözleri İlgili Sözler Mutsuzluk Sözleri Kısa Mutsuzluk Sözleri Uzun


Aklımızdaki insan yanımızda olsa,Hepimiz Mutlu olurduk.??


Ziyan ettin hayatımı ziyan! Şimdi bakamıyorum hayata her yerim oIdu perişan, kimseye güImüyor gözIerim inanmaz oIdum insanIara, benim mutIuIuğumu çaIdın benden haram oIsun sana bu hayat haram oIsun sana verdiğim dünya.

Beni parça parça ettin hayata bırakmadın sen beni hep bir adım geriden getirdin hayata ben hiç sende iIkIeri yaşayamadım hep terk ediImeIeri yaşadım sayende.

Uzak diyarIarın bahtsız insanıyım, mutIuIuk için geIdim huzuruna ama sen içimdeki 1 tutam mutIuIuğuda aIdın benden artık ağIıyorum bu can öIüm için atıyor.

yaIan SevdaIar YaIan AşkIar hep AIdı Beni benIiğimi, Seni BuImuşken MutIu OIdum Sanmışım AsIında SeninIe ben hep yaIanIarı Oynamışım.

SefiI gönIüm sevgine muhtaç kaImışken beni hep attın bir köşeye şimdi bakıp ağIıyorum haIime mutsuzIuk benim artık içimde.

YaIanIar içinde Mutsuz Yaşıyorum peki yarınIarda NasıI yaşayacağım hayaI edemiyorum!

Ümitsiz kaIbime bir avuç su yoIIadın hayaIIerime sanki bir ışık oIdun, oIdun sanmışım asIında sen sadece beni yanıItmışsın mutsuzIuğuma iIk adımmışsın.

Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yar, ne kimseye yar. Bir rüya uğrunda ben diyar diyar, gölgemin peşinden yürür giderim.

“Neden mutsuzsun?” dedi. “Mutsuz değil, beceriksizim” dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sɑnmɑyı beceremiyorum. Hepsi bu!

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yɑlnız ɑğlɑrım.

Servet peşinde koşan kişi mutluluğundan olur. Başkalarının yükünü taşıyan onların dertlerine ortak olur. Hitopadeşa

Mutsuzluk büyük bir merceğe benzer, hatalarımızı olduğundan büyük gösterir.

İnsan; geçmişin hasretlisi, geleceğin özlemcisi, yaşadığı anın şikayetçisidir.

Ey yalnızlık! Herkesin koynuna girip çıkarsın da, bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var?

Toplum, zavallı insanlardan kaçarken, ben zavallılığın kaynağı olan umutsuzluktan kaçarım.

Aşırı umutsuzluk, düşünce ve korkuyu ortadan kaldırır.

Bütün mutlu aileler birbirlerine benzerler, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.

Dünyada bir tane dahi çocuk mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur.

Felsefe, siyaset, şiir ve sanat dallarında ilerleme kaydetmiş insanların hepsinin hüzne eğilimi vardır.

Anladım ki aşk; her iki tarafı da mağdur eden, yürekte izinsiz gösteri yapan mutluluk karşıtı bir eylem.

Umutsuzluğa kapılmak doğru değildir. Kaybetmenin ilk basamağı umutsuzluğa düşmektir.

Mutsuzluk aniden gelmez onu hazırlayan nedenler vardır.

İnsanlardan çoğunun mutluluğu ve mutsuzluğu, kendi düşünce ve inanışlarına bağlıdır.

Bir kere yanlış trene bindiyseniz; koridordan ters tarafa yürümenin hiçbir faydası yoktur!

İnsanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlayamaz.

Demek yine bırakıp gidiyorsun, kundağa sarıp cami avlusuna bırakır gibi.

En çok umudunu yitirmek yaşlandırır ruhları, sönük ve yarınsızdır acılar, avucunuzdaki ölü umudu gömmek istersiniz, ama taşlı sokağınızda onu gömecek bir yer dahi bulamazsınız.

Her insan yanlış yapabilir ancak büyük insanlar yanlışlarını anlar.

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada.

İnsanı hayata bağlayan şeyler, aynı zamanda hayattan koparan şeylerdir.

Mutsuzluk yaşadığımız olayda değil, bizim ona gösterdiğimiz tepkidedir.

Hayatınızın sonuna kadar yaşamadıkça talihinizden şikayet etmeyin.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Sinemde hafif bir sızı var, sızıp akar içimdeki umutlar, gözyaşlarıma karışıp akar, çatlayan yüreğimi sızlatır.

Yanımda mutsuzsan eğer, benden uzakta mutlu ol,  diyebilecek kadar seviyorum seni.

Yorucu, garip, kendimin ve başkasının zamanının labirentini bir türlü çözemedim. Hiç kimse değilim ben. Kimseye kılıç çekmedim savaşta. Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.

Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yar, ne kimseye yar. Bir rüya uğrunda ben diyar diyar, gölgemin peşinden yürür giderim.

Bütün mutsuzluklar kardeştir; aynı dili konuşurlar.

Her umutsuzluğun ardında bir umut yatar.

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.

Mutsuzluğundan şikayet ediyorsun, başkalarının mutsuzluklarını bir bilsen haline şükredersin.

İnsanların bütün mutsuzluğu, kendilerini kalenin sessizliğinden koparan, kurtuluş bekleyişi içinde surlara atan, umuttan gelmektedir.

Bazen kazanacağın mutluluk kaybettiklerinin içinden geçer. Bazen de kazandıklarını kaybettiklerin sayesinde kazanırsın.

Umudunu kaybetmiş olanın başka kaybedecek bir şeyi yoktur.

En karanlık anlarda bile aydınlığa çıkabilirsiniz yeter ki içinizde umut olsun..

Dünyadaki mutsuzlukların yarısı, gerçekleri saklamaktan ve yalan söylemekten kaynaklanır.

Yaşamı savunmuyorsa artık dilim, aşkını yalnız taşıyamadığımdandır.

Ölümler yaşayacaksam hep dilinin hançeriyle, bir kez ölmeyi yeğlerim son bakışınla…

Servet peşinde koşan kişi mutluluğundan olur. Başkalarının yükünü taşıyan onların dertlerine ortak olur. Hitopadeşa

Mutsuzluk büyük bir merceğe benzer, hatalarımızı olduğundan büyük gösterir.

İnsan; geçmişin hasretlisi, geleceğin özlemcisi, yaşadığı anın şikayetçisidir.

Ey yalnızlık! Herkesin koynuna girip çıkarsın da, bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var?

Toplum, zavallı insanlardan kaçarken, ben zavallılığın kaynağı olan umutsuzluktan kaçarım.

Mutluluk içten gelen bir duygu. Dışarıdan etkilerle alevlenir fakat, kalıcı değil geçicidir.


Mutsuzken kendimi bayramlarda torun yolu gözleyen, ihtiyarlar gibi hissediyorum. Gelmiyorlar, ölürüm zannediyorum ölmüyorum.


İlk önce kendini mutlu etmeyi başar, daha sonra başkalarını mutlu etmeye çalışırsın.


Mutlu olacağımız o imkansız hedefi belirleyip, oraya kadar mutsuz yürüyüp ömür bitiriyoruz işte!


Mutsuzum, çünkü herkes gibi sahte değilim ve kimse gibi rol yapmadım. Mutsuzum, çünkü sevmediğim birine ‘aşkım’ deyip sarılmadım.


Felsefe, siyaset, şiir ve sanat dallarında ilerleme kaydetmiş insanların hepsinin hüzüne eğilimi vardır.


Mutsuzluk neyse önemli değilde, umutsuzluk var ya he işte o çok pis bir şey. Bir kere kapıldın mı bir daha zor kurtuluyorsun. Uzak dur ondan.


Bir kere yanlış trene bindiyseniz; koridordan ters tarafa yürümenin hiçbir faydası yoktur!


Bazı yıkılışlar, daha parlak kalkışların teşvikçisidir.


Aşırı umutsuzluk, düşünce ve korkuyu ortadan kaldırır.


Anladım ki aşk; her iki tarafı da mağdur eden, yürekte izinsiz gösteri yapan mutluluk karşıtı bir eylem.


İnsanlardan çoğunun mutluluğu ve mutsuzluğu, kendi düşünce ve inanışlarına bağlıdır.


Felsefe, siyaset, şiir ve sanat dallarında ilerleme kaydetmiş insanların hepsinin hüzne eğilimi vardır .


Umutsuzluğa kapılmak doğru değildir. Kaybetmenin ilk basamağı umutsuzluğa düşmektir.


Dünyadaki mutsuzlukların yarısı gerçekleri saklamaktan ve yalan söylemekten kaynaklanır.


En çok umudunu yitirmek yaşlandırır ruhları, Sönük ve yarınsızdır acılar avucunuzdaki ölü umudu gömmek istersiniz, ama taşlı sokağınızda onu gömecek bir yer dahi bulamazsınız.


Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yar, ne kimseye yar, Bir rüya uğrunda ben diyar diyar, gölgemin peşinden yürür giderim.


Yorucu, garip, kendimin ve başkasının zamanının labirentini bir türlü çözemedim. Hiç kimse değilim ben. Kimseye kılıç çekmedim savaşta. Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.


Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.


Mutsuzluğundan şikayet ediyorsun, başkalarının mutsuzluklarını bir bilsen haline şükredersin.


Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.


Mutsuzluk yanlış düşüncelerimizin ürünüdür ve bizden kaynaklanır.


Mutsuzluk büyük bir merceğe benzer, hatalarımızı olduğundan büyük gösterir.


İnsanlardan çoğunun mutluluğu ve mutsuzluğu, kendi düşünce ve inanışlarına bağlıdır.


Toplum, zavallı insanlardan kaçarken, ben zavallılığın kaynağı olan umutsuzluktan kaçarım.


Vücudumuzun temel taşı oksijendir, umudumuzda ruhumuzun temel taşıdır. Umudumuz olmazsa hayatımız da olmaz. Umut=HERŞEY


Mutsuzluğundan şikayet ediyorsun, başkalarının mutsuzluklarını bir bilsen haline şükredersin.


Hangi sevdanın sonuna bir nokta koyabilirsinki. Her gidenin ardından bu son olsun desende daima birileri gelir, gelir ama giden senden gittikten sonra.


Sadeydi bu sonbahar, sancısız bitti acılarım, gözyaşı akıtmadım bu sonbahar, dallarım kırıldı canım yandı ama ben alıştım artık, ağlamadım bu sonbahar.


Hayat buldum kalbinde cenin gibi, bütün bildiklerim sende anlamlandı. Hüzün adına ne varsa çöpe attım, bütün gördüklerim sende başkalaştı.


Bütün mutsuzluklar kardeştir; aynı dili konuşurlar.


En çok umudunu yitirmek yaşlandırır ruhları, Sönük ve yarınsızdır acılar avucunuzdaki ölü umudu gömmek istersiniz, ama taşlı sokağınızda onu gömecek bir yer dahi bulamazsınız.


Sitemler ediyorsanız sarılıp nostaljiye, Gök yüzünde yalnız gezen yıldızlar diye. El ele, göz göze dolaşılamıyorsa, Aradığınız kişiye şuan da ulaşılamıyorsa. Mutlu bir yaşamı boşladıysanız, Acıyla dost olmaya başladıysanız, Artık sevgilinizden.


Artık yaşamak istemiyorum Olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum. Başım dönüyor Olric. + Sabahtan beri hiçbir şey yemediniz efendimiz. Şimdi de içiyorsunuz.


Ne merhabalar geçti bu limandan, Ne eyvallahlar çaldı zamandan. Güne başlarken hep günaydınla, Çok sevdik suç sayıldı, Hiç sevmedik kabahat. Sevilmek mi yoksa sevmek mi hata. Yeter artık yoruldum iyi akşamlar, İyi akşamlar hayata.


Yorucu, garip, kendimin ve başkasının zamanının labirentini bir türlü çözemedim. Hiç kimse değilim ben. Kimseye kılıç çekmedim savaşta. Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.


“Neden mutsuzsun?” dedi. “Mutsuz değil, beceriksizim” dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sanmayı beceremiyorum. Hepsi bu!


Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yar, ne kimseye yar, Bir rüya uğrunda ben diyar diyar, Gölgemin peşinden yürür giderim.


Zamanla anlıyor insan; Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır. Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır.


Güvenmemem gerektiğini unuttum çoğu zaman. Bundandır mutsuzluğumun sebebi.


“Açık konuşacağım” dediğimde bile,
Karşımdakinin kalbi kırılmasın diye bazı sözlerimi yutan bir insanım. Bu yüzden mutsuzum.


Bir gün daha bitti. Milyonlarca kadın hayallerinin adamını bugünde bulamadı. Yarında bulamayacak, öbür gün de. Öyle bir adam yok çünkü.


Ne olurdu bir sabahta, o güzel sesinle uyansam.
Şu gülmediğim alemde, bir de sevincimden ağlasam!


Gördükçe göresim. Görmedikçe ölesim geliyor. Dinsizin hakkından imansız gelir de, sensizliğin hakkından kim gelecek?


Bir insan bu kadar haylaz mı? Ne kadar geç kaldım rüzgara. Kalbim içimdeki ateşi ısıtmaz mı? Ne kadar ağlamışım ben sana!


Telefon rehberimdeki herkesi senin adınla kaydettim. Bütün gün beni arıyorsun, taklitler yapıp sesini değiştiriyorsun. Biliyorum, sende özledin.


Oksijensiz bir ortamda nefes almaya çalışmak gibi bir şeydi, sen kokan sokaklarda sensiz dolaşmak.


İnsanın kalbinden daha büyük bir çöl, daha büyük bir göl var mı? Ah işte ah. Yangın da orda yağmur da.


İçindeki çocuğu asla öldürme. Öldürme ki her düştüğünde “ACIMADI Kİ” diyebilsin.


Sonra bir ara “Seni Seviyorum” demeye yeltendim, dudaklarım yandı. O günden beri sadece yazıyorum.


Mutsuzluk aniden gelmez onu hazırlayan nedenler vardır.


Bazen kazanacağın mutIuluk kaybettiklerinin içinden geçer. Bazen de kazandıklarını kaybettiklerin sayesinde kazanırsın.


Demek yine bırakıp gidiyorsun, Kundağa sarıp beni, Tıpkı cami avlusuna bırakır gibi.


İnsanların bütün mutsuzluğu, kendilerini kalenin sessizliğinden koparan, kurtuluş bekleyişi içinde surlara atan umuttan gelmektedir.


Her umutsuzluğun ardında bir umut yatar…


Ey yalnızlık! Herkesin koynuna girip çıkarsın da, bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var?


Dünyada bir tane dahi çocuk mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur.


ÜzüIme, senin suçun değiI. BeIki de o güzeI günIer bizi beklemekten sıkılmıştır.


Sıratı geçecek imanım var da, aşkından geçmeye gücüm yetmiyor.


YalnızlıkIarın satıIdığı dükkandan, mutIuIuk diye yanIışIıkIa seni aImışım. Giderini boşver! Ederin bir damla gözyaşı bile değil!


Gemi kaptanı olsaydım hiç konuşmazdım. Çünkü; konuştukça batıyorum ben.


En kötüsü de çabaIamaya ve her şeyi düzeItmeye hazırken, onun sana ihtiyacı oImadığını anIamak!


YalanIar içinde Mutsuz Yaşıyorum peki yarınIarda nasıI yaşayacağım hayaI bile edemiyorum…


Ümitsiz kaIbime bir avuç su yoIIadın hayaIIerime sanki bir ışık oIdun, oIdun sanmışım asIında sen sadece beni yanıItmışsın mutsuzluğuma iIk adımmışsın.


SefiI gönlüm sevgine muhtaç kalmışken beni hep attın bir köşeye şimdi bakıp ağlıyorum halime mutsuzluk denen şey artık benim içimde.

Üşengeç değilsin sadece mutsuzsun. Ve mutsuz insanlarda yorgun olur, Hiçbir şey yapmak istemezler…

Ne zaman geçmişe dönüp baksak, önceden mutluyduk diyoruz. Ve gelecekte de, bugün için önceden çok mutluyduk diyeceğiz. Galiba mutluluğun geçmiş ile alakası yok, biz her geçen gün biraz daha mutsuz oluyoruz, hepsi bu.

Bazen olur ya hani, etrafında onca insan vardır, sense bir köşeye bakıp dalmışsındır. Kulağına sesler gelir, umursamazsın. Düşünürsün, düşünürsün... O an dünya durmuş gibidir sanki. O dalıp dalıp gitmeler, kendi düşüncelerinde kaybolmalar. İşte bunların hepsi mutsuzluktan. Çok düşünüyoruz, gereksiz olan her şeyi bile çok düşünüyoruz.

Bazen olur ya hani, etrafında onca insan vardır, sense bir köşeye bakıp dalmışsındır. Kulağına sesler gelir, umursamazsın. Düşünürsün, düşünürsün... O an dünya durmuş gibidir sanki. O dalıp dalıp gitmeler, kendi düşüncelerinde kaybolmalar. İşte bunların hepsi mutsuzluktan. Çok düşünüyoruz, gereksiz olan her şeyi bile çok düşünüyoruz.

Galiba bana mutsuzluk duygusunu fazladan eklemişler .

İçini rahat tut. Mutsuz edip mutlu olabilen yok şu hayatta...

Yaşadığı yeri terk etme arzusundaki insan mutsuz insandır.

Hafife almayın hiçbir şeyi, mutsuzluk üç hece bir ömür..

Mutsuzluğa mı alışmışız, eksikliğe mi yoksa? Cemal Süreya

Çoğu mutsuzluğun sebebi mutlu olma arzusudur

"Neden mutsuzsun?" dedi. "Mutsuz değil, beceriksizim" dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sanmayı beceremiyorum. Hepsi bu!

Nerden bulur bu insanlar, ben mutsuzken gülünecek şeyleri...

Bir şey arzu etmek, mutlu olmamak demektir (Paul Geraldy)

Bütün mutsuzluklar yokluktan değil, çokluktan ileri gelir (Tolstoy)

İnsanlar hep başkalarına göre hayatlarını ayarlar, Sonrada çok mutsuzum diye ağlarlar. Bir bak haline Mutsuzluğundan kim ne kadar haberdar.

Tükenmez diye aldığım her kalem bil ki tükendi. Sanırım ayrılık ve mutsuzluğu yazmam onunda hoşuna gitmedi..

Bazen kazanacağın mutluluk kaybettiklerinin içinden geçer. Bazen de kazandıklarını kaybettiklerin sayesinde kazanırsın.

İnsanların bütün mutsuzluğu, kendilerini kalenin sessizliginden koparan, kurtuluş bekleyişi içinde surlara atan umuttan gelmektedir.

Mutsuzluğundan şikayet ediyorsun, başkalarının mutsuzluklarını bir bilsen haline şükredersin.

Mutsuzluk yanlış düşüncelerimizin ürünüdür ve bizden kaynaklanır.

Bütün mutsuzluklar kardeştir; aynı dili konuşurlar.

Dünyada bir tane dahi çocuk mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur.

Bütün mutlu aileler birbirlerine benzerler, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.

Aşırı umutsuzluk, düşünce ve korkuyu ortadan kaldırır. Mutsuzluk aniden gelmez onu hazırlayan nedenler vardır.

Anladım ki aşk; her iki tarafı da mağdur eden, yürekte izinsiz gösteri yapan mutluluk karşıtı bir eylem.

Dünyada bir tane dahi çocuk mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur.

Bütün mutlu aileler birbirlerine benzerler, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.