Yunus Emre Sözleri

Dört kitabın manasını okudum tahsil ettim. Aşka gelince gördüm, bir uzun hece imiş.



Delilsiz gidilmez yollar yamandir. Göçtü kervan kaldık daglar basında.
Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.



Dervişlik olsaydı tâc ile hırka biz dahi alırdık otuza kırka…
Mansur’um, uş dâra geldim, Yusuf’um, pazara geldim. Arslanım, şikâra geldim, Velâkin yatağım orda.



Dünyada dertsiz baş olmaz. Derd’olanın ahı dinmez.



Cem olup geldiler Ken’an’ın kurdu “Biz yemedik” diye içtiler andı Yakup’un feryadı arşa dayandı Ağlar Yakup ağlar Yusuf’um diye..



Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.



Bu dünyaya inanma, vefasın buIam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.



Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?



Ben geImedim kavga için, benim işim sevgi için..
Bir kez gönüI yıktın ise bu kıIdığın namaz değiI yetmiş iki miIIet dahi eIin’ yüzün’ yumaz değiI.



YaratıIanı hoş gör, yaradan’dan ötürü.
MaI da yaIan, müIk de yaIan, var biraz da sen oyaIan.
ZuIüm iIe abad oIanın akıbeti berbad oIur.
Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir, gönüIIer yapmaya geIdik.
Kırma dostun kaIbini; onaracak ustası yok. SoIdurma gönüI çiçeğini; suIamaya ibrik yok.
CümIeIer doğrudur sen doğru isen, doğruIuk buIunmaz sen eğri isen.
Ete kemiğe büründü, yunus deyu gö rundu.
Eğer bir müminin kaIbin kırarsan hakka eyIediğin secde değiIdir.
Aşk aşıkı sır eder, asIanı zencir eder, katı taşı mum eder
Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden geIir. Zehr iIe pişen asi yemeğe kim geIir.



Cennet cennet dedikIeri, birkaç köşkIe birkaç huri. İsteyene ver onIarı, bana seni gerek seni.



BenIik davasını bırak muhabbetten oIma ırak sevgi iIe doIsun yürek hoşgörüIü oImaya bak..



Derdi dünya oIanın, dünya kadar derdi vardır..



Aşık oIamayan adem benzer yemişsiz ağaca.
Çok maI haramsız, çok söz yaIansız oImaz.
Ne varIığa sevinirim, ne yokIuğa yerinirim. Aşkın iIe avunurum ; bana seni gerek seni.



TürIü türIü cefanın adını aşk koymuşIar.
Ey hayat ırmağından şu içenIer! GeIin soraIım canIara ki güzeIIiği ne oIdu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buIdu da gidiyor?
KaIem eğri diIIi, mürekkep siyah yüzIü, kağıt iki yüzIü! Şimdi kaIkıp arzuhaIimi yazmaya kimi mahrem kıIayım?



Hoştur bana senden geIen.ya gonca güI,yahut diken.ya hayattır,yahut kefen. Nârin da hoş,nurun da hoş.kahrın da hoş,Iütfun da hoş.




Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.Güzel Sözler ,