Yalnızlık Sözleri

Dal değil köktür yalnızlık, kurutmadan sevmeli. Sulamalı yüreği ki kurusun yalnızlık.
Sen gidince anlıyorum yalnızlığı, yetermiş sesin içimi doldurmaya…
Yalnızlık diş ağrısına benzer sancısı gece başlar.
Yalnızlık ömrüm boyunca tanımadığım bir yabancıydı, onunla şimdilerde beraber uyanıyoruz. Her yeni güne iki yalnız, şarkılar yazıyoruz.
Eğer geceler seni düşündüğüm kadar uzun olsaydı asla sabah olmazdı
Sen gözlerimde bir damla yaş olsaydın seni kaybetmemek için ömür boyu ağlamazdım!
Hayatta üç şeyi sevdim seni, kalbimi, ümit etmeyi seni sevdim, sensin diye kalbimi sevdim, seni sevdi diye ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye
Kaderim sensizlikse, kaderim yalnızlıksa kaderim unutulmaksa, kaderim kalleşçe vurulmaksa ben kaderimin arkasındayım
Korkum sevmek değil; korkum sevip te ayrılmak korkum kurşun yemek değil; kalleşçe arkadan vurulmak korkum ölüm değil, unutulmak!
Gecenin işsiz karanlığında ümitlerimin tükendiği anda tek kişi istiyorum yalnızlığıma!
Benim yalnızlığım seni getirmeli gecelerde ılık bir yaz gecesi katran karası yüzün kah yaşanmışlığa, kah yaşanacaklara bir küfür savurmalı kafa tutmalı dalga dalga vurmalı gerçekler yüzüne dönüp ardına bakmalı korkmamalısın bir kez daha, bir kez daha demelisin.
Her aya baktığında beni hatırla, yıldızlar gözlerine takılırsa gözlerine baktığımı sakin unutma, avuçlarına bir yaprak düşerse sakın bırakma akşam olup gün battığında ışıklar yanıp, ay çıktığında gözlerine uyku dolup taştığında benim de seni sevdiğimi ve özlediğimi sakın unutma
En sürekli aşk karşılığı olmayan aşktır.
İnsanlar hep birilerinin peşinden koşarlar, ama dönüp te kendi peşlerinden koşanlara hiç bakmazlar.
Nice insanlar gördüm kalpleri bomboş ama mutlu, çok az insanlar gördüm kalpleri sevgiyle dolu ama aşk ateşiyle yanıp kavrulan, hüzünlü ve mutsuz!
Ben seni unutmak için sevseydim sana olan tutkunluğumu kalbime değil güneşin çıktığı zaman kaybolan buğulu camlara yazardım
Gökyüzündeki bütün yıldızları toplasan bir tek sen etmez, fakat bir tek sen hepsine bedelsin.
Sen benim hayatımda olduğun sürece, ne sen kimseye rakip ne de kimse sana rakipti. Çünkü sen benim için daima tektin
Yalnızlığım kendime güzelim senin aşkınla hitap düşmüş bedenim, geleceğe umutsuz bakıyor gülüm…
Geceleri başlar sözlerim sabaha kadar yalnızlığım beni derinden yaralar sitemim sana değil sevgilim sitemim hayata!
Yaşamak buysa yaşıyoruz hepimiz bir gün yalnız kalacağız bu yüzden yalnız kalana kadar seninle yaşamak istiyorum aşkım!
Bir günü nasıl anlatayım sana sen yokken geçen saatleri nasıl söylerim sana yalnızlık koymuş adını artık ayrılık…
Seni seviyorum derken ayrı kalmak bile beni okadar çok üzüyorki yalnızlık sözleri ne gurbet ne hasret nede özlem bu ayrılıklara gölge düşürçek aşkım bekle geliyorum yarınlarımız için…
Bir seni sevdim ben bir de baharları sevdim seninleyken. Sonbahar ayrılığını yaşamak kader mi gülüm?
Beyazlar içinde seni beklerken bu ayrılık niye? Siyahın matemine bürünmüş bu duygular niye? Ayrılık için çırpınışlar niye? Her sevmek ayrılık mı demek?
Bu mesajımı okurken ayrılığın ne kadar acı olduğunu göreceksin, benim gibi yalnızlığı hissedip hasretin tadını alacaksın!
Yalnız kalan aşıklar geceleri ağlar her ne kadar erkekler ağlamaz deseler de her erkeği ağlatan bir bayan vardır, başrolü ise yalnızlık ile ayrılıktır!
Yalnızlığımla savaşırken kendi dünyamdan beni bırakıp gittin umarsızca! Son sözlerim bunlar sana lanet olsun bu sevdaya!
Oyuncak gibi oynattın beni, deli divaneye çevirip erittin hevesimi, ayrılıklar senin eserin olmuş buda bana ders oldu, ihanetinin ayrılığının ödülü benim için yalnızlık oldu gülüm.
Yalnızlık ne mavi derinlikleri olan denizlerde nede sıcak çöllerde olmaktır, yalnızlık bu şehirde sana ulaşamamaktır unuttun diye
Yağmur altı gecelerim ve sonra sabah uyanırım başımda ağır bir ağrı. Ruhum kimi yendi ya da kime yenik tek başıma kaldığımda basım öne eğik.
Yalnızlık, adını bile bilmediğim bir yabancıydı; bugünlerde ise onunla beraber uyanıyoruz.
Kim bilir kimler var şimdi kalbinde… Sen beni unuttun çoktan belki de… Ben hala yaşarım eski günlerde… Her şeyde sen varsın unutamadım…
Bana geri ver ıslanmamış gülen gözlerimi… Bana geri ver kararmamış güzel günlerimi bana geri ver tükenmemiş büyük sevgileri bana geri ver hepsini geri ver!
Ortalık aşık kaynıyor, yalanın vergisi yok herkes çok seviyor!
Alışamadım sensizliğe, alışamadım senin çekip gitmelerine ve maalesef alışamadım gülmeye özür dilerim hayat yine yalnızım!
Boş odamda yine ben ve sana bestelediğim şarkılarla baş başa kaldım ben yine sensiz ve yine yalnızım sevgilim.
Çok vagonlu bir trende her istasyonda yeniden başlayan çok seferli bir yolculuktur yalnızlık!
Yalnız, biri olsun isterken. Yalnız biri oldum istemeden.
İnsanlarla uzun süre yaşayamıyorum. Sonsuzluğun payından bana biraz yalnızlık gerek..
Yorma kendini; Bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.
Hep korkarız yalnızlıktan ama bil ki yalnızsan; Yalancı arkadaşların, ikiyüzlü dostların ve çekip gidecek bir sevgilin olmaz.
Yalnızlık sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek; senden giderken yollarda “ömrümü” bitirmektir.
Sonunda yalnız kalacağımı bilseydim seni değil, hayallerle yaşamayı tercih ederdim.
Bir gece kapını çalarsa yalnızlık; açma bırak dışarıda kalsın! Hayat ne kadar zor ve acımasız olsa da hayatı öyle mutlu yaşa ki kapıdaki yalnızlık, yalnızlığından utansın.
Kalbim ağrıyor seni andıkça, gözlerime vuruyor kalbimin ağrısı ağlıyorum ve ağladıkça sana lanet ediyorum.
Ne yıldızları istiyorum, gece yarılarıma, ne güneşi istiyorum karanlığıma. Çok değil bitanem, sadece seni istiyorum, yalnızlığıma..
Yalnız kaldıysam sebebi ben değil, dünyadaki sahte oyunculardır!
Kadın, duygusal olduğu kadar duygularını bastırabilen bir varlıktır. Bu yüzden bir erkeğin hayatını altüst edebilme yeteneğine sahiptir.
Sesini özlemişken suskun kalbim, hala git diyorsun bana, bırak diyorsun beni hayatımla baş başa, peki sen böyle istiyorsun ya ben ne yapayım ölümün soğuk kucağında?
Yalnızlığımın başladığı yerde, korkularım bitmiş demektir.
Her zaman kışları yaşadım. Hep bir adım geride kaldım. Yalnızlığımla, hayatı bir köşeden izledim. Ben böyle mutlu olmasını da bildim.
Son kez duydum sesini titrek ve ürkekti sakladığın bir şey vardı belli, adı yalnızlıktı cümlelerde gizli..
Yalnızlığım seni unutmayla bitecekse seni unutmak için kalbimi sökerdim ama benim kaderimde yazılı yalnızlık.
Bir gülüşün vardı beni hayata bağlayan, giderken en çok sözlerin oldu beni hayattan koparan.
Seninle bir çekirdek ailenin yapı taşlarını oluşturmak isterken, sen ne çekirdek bıraktın ne taş bıraktın deprem gibi geldin ve gittin.
Asla unutmadım ve unutmayacağım! Bu kalp seni unutmak için sevmedi yalnız kalsam da hayalinle avunmasını da öğrendim ve şarkılara da yalnızlığımı öğrettim!
Bir yalnızlığıma sarılır ve ağlarım, güvenim sadece yalnızlığıma. Çünkü yalnızlık beni asla bırakmaz ve aldatmaz.
Sen yalnızlık nedir bilir misin? Bilseydin beni terk etmezdin! Sen ölüm nedir bilir misin? Şimdi ölümü senden daha çok sevdim!